
Veel mensen denken dat het grootste probleem de bodemverdichting is. Ja, dat is waar, maar dit is slechts het topje van de ijsberg. Sterker nog,het gebruik van zware landbouwmachines leidt tottot een kettingreactie die niet altijd na één seizoen zichtbaar is. Ik heb zelf gezien hoe ze bij het nastreven van verwerkingssnelheid het belangrijkste vergeten: de toekomst van dit vakgebied.
Hier nemen we het klassieke geval: een krachtige tractor met een breed uitgesneden ploeg. Het lijkt erop dat het werk snel en efficiënt is uitgevoerd. Maar na een paar jaar leek het alsof er een betonnen plaat op deze plek was gelegd. De toplaag mag los zijn, maar op een diepte van 30-40 cm is er een stevige basis. De wortels van planten dringen daar niet door, het water stagneert. Dit is geen onmiddellijk proces, het stapelt zich op. En oké, als het maar dichtheid was. De microbiologie van de bodem wordt verstoord; juist de bacteriën en schimmels die de aarde levend maken, stikken simpelweg.
Ik had ervaring op een van de boerderijen in de Black Earth Region. Zij werden uitgenodigd om de daling van de opbrengsten op te vangen. Ze gaven alles de schuld aan het weer en de zaden. We zijn letterlijk begonnen met graven. En het bleek dat jarenlang gebruik van zware zaaisystemen en woelers zonder rekening te houden met bodemvocht een ondoordringbare horizon creëerde. De apparatuur ging het veld in toen het leek alsof de grond van bovenaf was uitgedroogd. En op de diepte van de akkerbouwlaag zat nog een plastische massa. En deze machines van meerdere ton verpletterden haar eenvoudigweg als een pers.
Hier is het belangrijk om niet tot het uiterste te gaan en de technologie in het algemeen niet te demoniseren. Er is nu nergens meer zonder haar. De vraag is hoe, wanneer en welke te gebruiken. Soms is het gemakkelijker om twee runs te maken met een lichtere auto dan één met een monster. Maar dit vereist een herziening van de logistiek en planning. En zoals altijd is er niet genoeg tijd.
Ik zal je vertellen over een voorval waar ik veel van heb geleerd. Een aantal jaren geleden adviseerde ik een boerderij die besloot zijn machinepark drastisch uit te breiden. We kochten relatief gezien de krachtigste en breedste eenheden die we konden vinden. De logica was simpel: grotere werkbreedte - minder werkgangen - hogere snelheid. Theorie.
Maar in de praktijk pakte het anders uit. Hun velden waren niet perfect vlak, met verschillen, en op plaatsen met moeilijk terrein. Deze brede uitrusting zou in dergelijke gebieden eenvoudigweg niet effectief kunnen werken. Ofwel de kwaliteit van de verwerking leed eronder, ofwel de snelheid moest tot een minimum worden beperkt. En het allerbelangrijkste: de belasting per oppervlakte-eenheid was uiteindelijk zelfs nog hoger, omdat zo'n eenheid extra passages moest maken om te manoeuvreren. Het bleek een vicieuze cirkel: ze kochten het om tijd te besparen, maar ze verloren zowel tijd als kwaliteit en de grond werd verder verdicht.
Daarna begon ik altijd aandacht te besteden aan de websites van fabrikanten die uitgebreide oplossingen bieden en niet alleen hardware verkopen. Hier bijvoorbeeldHulunbuir Jiujia Machinery Manufacturing Company (https://www.cn-fascar.ru). Ze positioneren zichzelf als een geïntegreerde onderneming die ontwikkeling, productie en service combineert. Dit is het belangrijkste punt. Het is belangrijk dat de fabrikant de hele cyclus begrijpt en apparatuur aanbiedt die in specifieke omstandigheden past en niet alleen de grootste of krachtigste is. Hun aanpak omvat een behoefteanalyse en niet slechts een catalogus. Al moet dit uiteraard ook in de praktijk worden getoetst.
Dit is misschien wel de meest genegeerde factor. Iedereen kijkt naar de kalender: ‘het is tijd om uit te gaan’. Maar de grond zegt nee. Het bepalen van de optimale luchtvochtigheid voor de output van apparatuur is geen bevlieging, maar een noodzaak. Er zijn eenvoudige veldmethoden, er zijn geen complexe laboratoria nodig. Je kunt een handvol aarde nemen, deze tot een bal persen en deze vanaf een meter hoogte laten vallen. Als de brok is afgebrokkeld, kunt u werken. Als het plat wordt tot een cake, wacht dan.
Maar wie wacht? Plan, deadlines, contracten. Dus de tractoren komen tevoorschijn als de grond plastic is. En op dit momenthet gebruik van zware landbouwmachines leidt tottot de meest destructieve verdichting. Er ontstaan niet alleen sporen, maar hele zones met een verstoorde structuur. Dan kun je ze niet in één seizoen repareren met diepe loslating. Dit zijn jaren van herstel.
We hebben ooit geprobeerd een eenvoudig protocol te implementeren voor het controleren van de luchtvochtigheid voordat we het veld betreden. Plaatsvervangend productiemedewerker, ik draaide het eerst bij mijn slaap. Maar na een seizoen was op de velden waar het protocol werd gevolgd het verschil in waterinfiltratie met het blote oog zichtbaar. Ja, soms moest ik het schema een dag of twee verschuiven. Maar het loonde.
Tegenwoordig wordt er veel gesproken over het No-Till systeem, over minimale verwerking. Dit is absoluut een manier om de belasting te verminderen. Maar zelfs daar is niet alles duidelijk. Bij direct zaaien zijn ook vaak zware zaaimachines betrokken. En als ze onder minder ideale omstandigheden over het veld lopen, verdwijnt het risico op verdichting niet. Het toepassingspunt verschuift eenvoudigweg.
Een andere manier is precisielandbouw en Controlled Traffic Farming (CTF) -technologie: een systeem van permanente tramlijnen. Het idee is dat de voertuigsporen altijd op dezelfde rijafstand vallen en dat de wortelgroeizone nooit te verdicht wordt. Klinkt geweldig. Maar dit vereist de hoogste navigatienauwkeurigheid (centimeter), heruitrusting van het hele park en absoluut vlakke, grote velden. Voor veel boerderijen in onze realiteit is dit nog steeds een fantasiewereld. Hoewel elementen, bijvoorbeeld het gebruik van autoguiding-systemen om overlappingen te verminderen, al beschikbaar zijn en effect hebben.
Soms helpt een simpele verhoging van het aantal assen of het gebruik van rupsbanden in plaats van wielen. Maar dit heeft ook een keerzijde: de kosten, de moeilijkheidsgraad van het onderhoud, de druk op de bodem is er nog steeds, ook al is deze anders verdeeld. Er is geen zilveren kogel. Per specifiek bedrijf wordt gezocht naar evenwicht.
Laten we terugkeren naar de kwestie van de keuze. Als je bijvoorbeeld naar een site kijkt, hetzelfdeHulunbuir Jiujia-bedrijfzien dat zij zich richten op ‘intelligente productie’ en de volledige cyclus van ‘onderzoek en ontwikkeling, productie, verkoop en service’. Voor mij als beoefenaar zijn de laatste twee punten de sleutel. Bij verkoop gaat het niet alleen om verzending vanuit een magazijn. Dit is een consultatie: is dit model geschikt voor onze bodem, ons klimaat, ons park? En service is de garantie dat als er iets kapot gaat (en dat gebeurt altijd op het meest ongelegen moment), er snel hulp is met reserveonderdelen en reparaties.
Omdat het anders gebeurt: we hebben apparatuur gekocht, maar deze is ontworpen voor andere omstandigheden. Laten we zeggen, voor drogere steppen. En hier hebben we een lentedooi. En alle besparingen door stroom worden opgegeten door stilstand en reparaties. Een goede fabrikant of dealer moet dit begrijpen en risico's voorkomen, en niet alleen maar een deal sluiten. De geïntegreerde aanpak, waarover geschreven wordt opcn-fascar.ru, zou dit in theorie moeten bieden. Maar de theorie wordt opnieuw in de praktijk getest.
Wat hebben we uiteindelijk?Het gebruik van zware landbouwmachines leidt tottot complexe gevolgen. Dit is geen zin, maar een controleerbare factor. Het komt allemaal neer op drie dingen: bewustzijn van het probleem (niet alleen door de agronoom, maar ook door de directeur), competente selectie en aanpassing van apparatuur aan uw omstandigheden (de rol van een doordachte fabrikant is hier belangrijk) en de discipline van het naleven van technologische voorschriften, vooral met betrekking tot vochtigheid. Zonder dit zal elke, zelfs de meest geavanceerde machine, u en uw vakgebied tegenwerken. De soms bittere ervaring leert dat kortetermijnwinsten door snelle verwerking bijna altijd resulteren in verliezen op de langere termijn. Maar op de een of andere manier zijn we niet gewend om ze te tellen.