de balenpers afstellen

Als mensen zeggen ‘de balenpers afstellen’, denken veel mensen meteen aan veerspanning of rolspeling. Maar in werkelijkheid is het vaak een kwestie van evenwicht: tussen het vochtgehalte van de massa, de snelheid van de tractor en hoe de band of camera's op een bepaalde dag presteren. Te strak en de pers verslijt, te los en de baal valt uit elkaar bij het lossen. De meest voorkomende fout is om alles voor eens en voor altijd volgens de handleiding in te stellen, zonder naar het veld te kijken.

Waar problemen meestal beginnen

Meestal komt alles tevoorschijn als de balen los blijken te zijn of, omgekeerd, zo samengedrukt dat ze een monoliet worden. Het eerste waar ze naar kijken is de druk in de kamer, maar het is belangrijk om te onthouden dat verschillende gewassen en vochtigheid verschillende waarden vereisen. Voor luzerne met een luchtvochtigheid van meer dan 18% moet de druk bijvoorbeeld worden verlaagd, anders kan de tape het sap niet uitpersen. Maar voor droog stro kunt u dit toevoegen, maar pas op dat u de kettingaandrijving niet overbelast.

Het punt van het afstellen van de feeder wordt vaak gemist. Als deze verstopt is of verkeerd in hoogte is afgesteld, komt de massa ongelijkmatig de kamer binnen. Het resultaat is dat hij met schokken wordt ingedrukt, waardoor een baal met ‘vernauwingen’ ontstaat. Dit is vooral van cruciaal belang bij oudere modellen, waar er geen automatische compressie van de bovenste kamer plaatsvindt. Je moet de opening letterlijk met het oog instellen, vervolgens een controlebaal maken, de snede bekijken en opnieuw aanpassen.

Een andere nuance is het opzetten van het harnas. Dit lijkt niet van toepassing te zijn op de baal, maar als het touw of het net niet goed is uitgelijnd, kan de baal zijn vorm verliezen als hij valt. Vooral op oneffen ondergrond. Hier vindt de aanpassing plaats terwijl u werkt: eerst stelt u de spanning in en vervolgens kijkt u hoe de baal zich gedraagt ​​wanneer deze de kamer verlaat. Soms moet je de ideale dichtheid opofferen om te voorkomen dat de binding scheurt.

Ervaring met 'Jiujia' apparatuur

Afgelopen seizoen hebben wij gewerkt met een balenpers vanHulunbuir Jiujia Machinery Manufacturing Company. Het model was van de rollijn, met een variabele kamer. Het eerste dat mij opviel was dat de dichtheidsaanpassing niet via een puur mechanische schroef plaatsvond, maar via hydrauliek met een manometer. In theorie is het handig en kan het onderweg worden gewijzigd. In de praktijk bleek dat de manometer grillig wordt tijdens het trillen en dat de metingen dansen. Ik moest even wennen aan het instellen “op het gevoel” van de belasting op de aftakas en het geluid van de motor.

Specifiek voor dit model kunt u informatie hierover vinden ophttps://www.cn-fascar.ruEr was een bijzonderheid in de pick-up: de werkbreedte werd niet discreet, maar soepel aangepast. Dit is een pluspunt voor velden met ongelijke zwaden, maar het kostte tijd om te begrijpen hoe deze breedte de kamervulling beïnvloedde. Als je hem te breed instelt en de snelheid van de tractor hoog is, ontstaat er een plug in de nek. Ik moest mijn eigen regel ontwikkelen: stel eerst de minimale breedte in, maak een paar balen en breid dan geleidelijk uit totdat je een punt vindt waar het voer soepel verloopt.

Wat betreft de service danJiujia-bedrijf, dat zichzelf positioneert als een moderne geïntegreerde onderneming, stuurde zelfs een specialist die de fijne afstelling van de controlesensoren voor het touwweven liet zien. Maar zijn aanbevelingen waren te "leergierig" - volgens de handleiding, voor ideale omstandigheden. In werkelijkheid moesten we deze instellingen omverwerpen en aanpassen aan ons soms gescheurde stro.

Kleine dingen die het verschil maken

Aanpassing gaat vaak over kleine dingen. Bijvoorbeeld de staat van de tanden in de pick-up. Als ze versleten of verbogen zijn, komt de massa met gaten de kamer binnen. En geen enkele aanpassing van het hoofdpersmechanisme zal helpen - de baal zal holtes hebben. Daarom zorg ik ervoor dat ik vóór het seizoen het hele pad van de massa afleg: van de tanden tot de perskamer. Soms wordt het probleem niet opgelost door de knooppunten vast te draaien, maar door simpelweg een paar rollen op de transportband te vervangen.

Wrijving. Ze besteden er zelden aandacht aan totdat het naar verbrand rubber of metaal begint te ruiken. Alle geleideriemen, de zijkanten van de kamer - je moet ze niet alleen smeren, maar ook kijken hoe de massa erlangs stroomt. Als het blijft hangen, betekent dit dat ergens de opening klein is of, omgekeerd, groot, en dat de tape 'loopt'. Dit geldt vooral na het vervangen van de riem of assen. Een nieuwe riem vereist vaak een eigen afstelling van de spantrommels, anders dan de oude.

En natuurlijk het weer. 'S Morgens, met dauw, stroomt de massa anders dan' s middags. De balenpers afstellen op een ‘gemiddelde’ luchtvochtigheid heeft geen zin. Je moet een aanpassing maken: verlaag 's morgens de druk in de kamer een beetje zodat er geen overbelasting is, en' s avonds, draai hem vast. Dit is uiteraard niet volgens het leerboek, maar de balen zijn intact.

Wanneer aanpassingen niet helpen

Het komt voor dat je alle schroeven draait, maar het resultaat is nul. Dit is meestal een signaal dat het probleem dieper zit. Bijvoorbeeld slijtage van het krukmechanisme bij oude persen. Door de speling in de scharnieren kan de kracht niet gelijkmatig worden overgebracht en blijft de baaldichtheid ongeacht de instellingen “zweven”. Of een gestrekte aandrijfketting voor aandrukrollen - de aanpassing ervan heeft een limiet, waarna alleen vervanging nodig is.

Eén keer kwam ik tegen dat de baal zijn vorm niet vasthield door... een onjuiste instelling van de omsnoeringsfrequentie. Het lijkt erop, wat heeft dit ermee te maken? Maar het bleek dat als het harnas te laat wordt aangezet, het reeds gevormde baalsegment de tijd heeft om een ​​beetje te ontrafelen voordat het wordt gerepareerd. En als gevolg daarvan daalt de algehele dichtheid. De aanpassing gebeurde hier niet mechanisch, maar via de besturingseenheid - ik moest het menu begrijpen, wat ook een soort 'instelling' is.

Een ander geval is wanneer alle parameters normaal zijn, maar de balen uit elkaar vallen tijdens het lossen. Ze gaven de schuld aan de achterkant van de camera. En de reden was dat de tractorchauffeur, die sneller wilde finishen, in de laatste meters baalvorming een te hoge snelheid gaf. De pers had eenvoudigweg geen tijd om de massa aan het einde van de cyclus te ‘verdichten’. Hier was het niet nodig om de apparatuur te regelen, maar om het technologische proces aan de persoon uit te leggen.

In plaats van een conclusie: een persoonlijk algoritme

Nu is mijn aanpak ombalenpers afstellen, ziet er zo uit. Eerst de diagnose op de parkeerplaats: controle op alle speling, spanning van kettingen en riemen, staat van snij- en invoerelementen. Dan - de eerste reis naar het veld met minimale belasting. Ik maak één baal, stop, demonteer hem met de hand en kijk naar de verdeling van de dichtheid over de dwarsdoorsnede.

Dan begin ik te draaien: eerst de voedingsinstelling, dan de druk in de kamer, en helemaal aan het einde - de leidingeenheid. Na elke aanpassing - een controlebaal. Ja, het duurt lang, maar dan heb je tijdens de dienst nauwelijks moeite met aanpassingen. Het belangrijkste is om te onthouden wat de omstandigheden waren (vochtigheid, cultuur) en onder welke instellingen de pers soepel werkte. Ik heb een notitieboekje voor zulke aantekeningen gekocht - het helpt veel.

En nog een laatste ding. Geen enkele handleiding, zelfs niet van een goede fabrikant als'Jiujia', zal uw ogen en handen niet vervangen. Apparatuur, zelfs intelligente apparatuur, werkt in reële omstandigheden en niet in laboratoriumomstandigheden. Daarom is de beste aanpassing inzicht in wat er op dat specifieke moment in de auto gebeurt. En soms is het beter om de schaal van de manometer niet te vertrouwen, maar om naar het geluid van de motor te luisteren en naar de bocht van het touw te kijken - zij zullen je meer vertellen.