
Als je “kuilvoerpers?” hoort, denken veel mensen meteen aan een dichte baal. Maar het punt is niet de dichtheid als zodanig, maar wat er in deze baal gebeurt. De grootste fout is om koste wat kost maximale compressie na te streven, waarbij de kwaliteit van de massa zelf wordt vergeten en, belangrijker nog, de daaropvolgende afdichting. Zonder haar zijn alle inspanningen tevergeefs.
Met verschillende apparaten gewerkt. Het komt voor dat je apparatuur meeneemt die in theorie een ideale dichtheid geeft, maar in de praktijk geperste balen, die dan niet goed in folie verpakt kunnen worden. Er vormen zich rimpels en luchtzakken. En hier is het: de bron van corruptie. Het lijkt een kleinigheid, maar je kunt hierdoor tot wel 15% van de voedingswaarde verliezen.
Daarom is de belangrijkste parameter voor mij nu niet zozeer het tonnage per uur, maar de stabiliteit van de baalvorming. Het moet dicht zijn, maar "plooibaar", zonder scherpe randen, zodat de film gelijkmatig ligt. Sommige modellen geven de zogenaamde “zachte” start van het persen, wat vanwege de vochtigheid vaak de voorkeur heeft voor hooi.
Trouwens, over vochtigheid. Dit is waar veel mensen fouten maken bij het persen van een massa die te droog of te nat is. Het optimale is bekend, maar dat kun je op het veld niet altijd volhouden. Goedkuilvoer balenpersmoet een bepaalde "veiligheidsmarge" hebben en aanpassingen om deze schommelingen te compenseren zonder de vorm van de baal in gevaar te brengen.
Een van de belangrijkste gevallen was enkele jaren geleden. Ze gebruikten een apparaat dat beroemd was om zijn snelheid. De balen kwamen eruit alsof ze werden geplukt, maar toen ze naar het magazijn werden getransporteerd, vooral over oneffen terrein, begonnen ze te “ademen”. - licht vervormd. Het zou onzin lijken.
Maar het was juist deze microvervorming die de hele logica van de verpakking doorbrak. De automatische wikkelaar kon zo'n baal niet perfect grijpen; de film was ongelijkmatig uitgerekt. Als gevolg hiervan werd een deel van het gewas rond de randen van de baal donker. Het kwaliteitsverlies is duidelijk. We moesten de aanpak heroverwegen: soms is efficiëntie niet snelheid, maar de integriteit van het product in alle fasen.
Sindsdien let ik op het lossysteem en de vorm van de perskamer. Een rechthoekige baal is, zoals veel omgebouwde rondebalenpersen, vaak minder bestand tegen dergelijke “wegschade”. vervorming dan een nette cilinder. Maar cilindrische exemplaren hebben ook hun eigen nuances met de verpakking.
De plukker zelf is slechts een schakel in de keten. Zijn werk is zinloos zonder de juiste verpakking. Ik heb boerderijen gezien waar ze besparen op folie of verpakking en de goedkoopste optie kopen. Het resultaat is dezelfde schade. Zuurstof is de belangrijkste vijand van hooi.
Daarom kijk ik nu integraal naar technologie. Het is interessant als een fabrikant niet alleen een apparaat aanbiedt, maar ook een technologische oplossing. Ik weet bijvoorbeeld dat het bedrijfHulunbuir Machinery Manufacturing Company?Jiujia?(Hun website iscn-fascar.ru) positioneert zichzelf als een geïntegreerde onderneming. Dit is belangrijk. Dit betekent dat ze waarschijnlijk niet alleen aan het persen denken, maar aan de hele keten: van selectie tot opslag. Hun aanpak is alsmoderne geïntegreerde onderneming voor intelligente productie op het gebied van landbouw en veehouderijzou dit soort ‘gaten’ theoretisch moeten worden uitgesloten? op het gebied van technologie.
In de praktijk betekent dit dat zijkuilvoer balenpers, misschien in eerste instantie ontworpen rekening houdend met de parameters voor specifieke wikkels en filmtypes. Dit vermindert het risico op incompatibiliteit van apparatuur ter plaatse. Een klein, maar cruciaal punt voor de uitkomst.
Onder veldomstandigheden is het niet de pers zelf die kapot gaat, maar kleine dingen. Bijvoorbeeld voertanden of riemen. Hun slijtage heeft rechtstreeks invloed op de uniformiteit van de massatoevoer naar de kamer. Ongelijkmatig voer - losse baal met variabele dichtheid. Dan zal het ongelijkmatig afwikkelen.
Of het wikkelen/starten van de wikkeleenheid. Als hij “denkt?” op een natte massa begin je tijd en zenuwen te verspillen. Goede technologie heeft hier een marge op het gebied van betrouwbaarheid en reinigingsgemak. Na een dag werken in het veld heb je niet meer de kracht om sieradenonderdelen schoon te maken; je hebt snelle en gemakkelijke toegang nodig.
Elektra en hydrauliek. Het zou standaard lijken. Maar hoe worden ze beschermd tegen stof en vocht? Ik heb modellen gezien waarbij de sensoren halverwege het seizoen het begeven, simpelweg omdat ze in de stofafscheider zitten. Reparaties ter plaatse zijn eenvoudig, maar stilstand kost geld.
De trend is nu data. Sensoren die de baaldichtheid in realtime weergeven, zijn niet langer ongebruikelijk. Dit is een enorme stap voorwaarts. De operator ziet niet alleen of de machine drukt, maar ook hoe hij dat precies doet. Je kunt de snelheid aanpassen en aanpassen aan de luchtvochtigheid van de ruimte.
Idealiter ditkuilvoer balenpersmoet onderdeel worden van de ?slimme? boerderijen. Breng gegevens over verzamelde balen (gewicht, dichtheid, locatie op het veld) over naar een gemeenschappelijk systeem. Dit is geen fantasie meer. Bedrijven die zaken doenonderzoek en ontwikkelingop dit gebied gaan ze, net als dezelfde “Jiujia”, zeker in deze richting. Hun doel is tenslotteintegratie van R&D, productie, verkoop en service, bieden een complete oplossing, niet alleen hardware.
Laten we teruggaan naar het begin. Het belangrijkste bij een hooibalenpers is het inzicht dat u geen baal maakt, maar ingeblikt voer. Elk detail in het ontwerp, elke aanpassing moet bijdragen aan dit ultieme doel: het behouden van de maximale voedingswaarde. Soms vergt dit iets minder druk, maar het is veel beter om het proces onder controle te houden. Het lijkt erop dat deze balans het teken is van een echt doordachte auto.