zelfgemaakte rolpers met je eigen handen

Als je hoort over een “zelfgemaakte rollenpers met je eigen handen?”, stel je je meteen een aantal video’s voor waarin alles in het weekend uit schroot wordt samengesteld. De werkelijkheid is natuurlijk ingewikkelder. Veel mensen denken dat het belangrijkste is om het frame te lassen en de hydraulica te installeren, maar ze vergeten de balans, roldichtheid en betrouwbaarheid van componenten onder belasting. Ik heb dit zelf meegemaakt.

Waar beginnen ze meestal en waar gaan ze fout?

Meestal worden oude componenten van buiten gebruik gestelde apparatuur als basis genomen, bijvoorbeeld een aandrijving en een perskamer uit ?Kirgizië? of PPR-F. Dit is logisch, maar hier is de eerste valkuil: geometrie. Als u de bevestigingen niet meetelt en de laadpunten niet versterkt, kan het frame bij de eerste strakke winding bewegen of, erger nog, de naad barsten. Mijn eerste optie eindigde zomaar, ik moest het hele voorste gedeelte opnieuw doen.

Het tweede punt is de perskamer. Veel mensen proberen het helemaal opnieuw te maken, van plaatwerk. Maar zonder de juiste rollen en rollen, die de vorm en dichtheid bepalen, blijkt de rol los te zijn, met "dikke" zijkanten. Uiteindelijk vond ik een oplossing door gebruikte rollen en lagereenheden te gebruiken van een oude balenpers die bij een nabijgelegen boerderij was gesloopt. Natuurlijk moest ik alles doornemen en de afdichtingen vervangen.

En meer over hydrauliek. Ze installeren vaak een pomp van MTZ, maar als je het volume van de hydraulische cilinders niet berekent en de kleppen niet op de vereiste druk afstelt, drukt de baal niet of breekt het touw. Wat hier belangrijk is, is niet zozeer het vermogen als wel de synchronisatie van de cilinders en een soepele loop. Het bestuderen van schakelschema's van seriële modellen hielp - ik zag bijvoorbeeld enkele oplossingen van apparatuur die wordt geproduceerdHulunbuir Machinery Manufacturing Company?Jiujia?. Op hun website trouwenscn-fascar.ruU kunt nuttige technische specificaties voor de componenten vinden, hoewel deze zich bezighouden met geïntegreerde productie van de volledige cyclus in plaats van het verkopen van reserveonderdelen.

Belangrijkste onderdelen: waar u niet op kunt besparen

Het hart van elke balenpers, zelfs een zelfgemaakte, is de baalvormings- en wikkeleenheid. Ik heb de formatie min of meer met vallen en opstaan ​​ontdekt, maar ik moest aan de binding sleutelen. Ik probeerde een zelfgemaakt mechanisme met spoelen met touw - de lus wilde niet strakker worden of hij zou breken. Als gevolg hiervan kocht ik een kant-en-klare gebruikte leidingeenheid van dezelfde "PPR". Ik heb alleen de bevestiging en geleiders aangepast.

Het aandrijfmechanisme is een andere hoofdpijn. Kettingoverbrenging is goedkoper, maar vereist een constante spanningscontrole, vooral bij het werken in stoffige omstandigheden. De bandversie is stiller, maar als er vocht op de rol komt, kan deze wegglijden. Ik koos voor een kettingversie, maar installeerde beschermhoezen van dun metaal om verstopping te verminderen. Het motorvermogen is een apart probleem. In eerste instantie installeerde ik een VAZ-2106, maar deze was niet genoeg voor dichte balen. Nu is er een dieselmotor van 25 pk, afkomstig uit een oude maaidorser. Het verbruik is uiteraard hoger, maar het trekt consistent.

Pick-up met hark. Het lijkt erop dat hier niets ingewikkelds is: een roterende trommel met staven. Maar als je de aanvalshoek en de opening ten opzichte van de grond verkeerd instelt, wordt er ofwel veel aarde ingevangen, ofwel glipt het hooi erdoorheen. Ik moest een in hoogte verstelbare volgschoen maken. Het materiaal voor de hark is verenstaal; normaal staal buigt snel.

Uit persoonlijke ervaring: wat werkte en wat niet

Het eerste prototype dat ik bouwde kon rollen maken, maar deze hadden een niet-standaard diameter: ongeveer 1,3 meter. Het probleem lag bij de camerabegrenzer. Ik heb het opnieuw gemaakt, een verstelbaar mechanisme gemaakt, nu kan ik het doen van 1 tot 1,5 meter. Maar toen ontstond er een nieuw probleem: gewicht. Een rol luzerne van 1,5 meter met een vochtgehalte van 18% is al zo'n 500 kg. Ik moest het frame versterken en het losschema herzien.

Aanvankelijk gebeurde het lossen volgens de klassiekers: de achterwand gaat open, de rol rolt eruit. Maar op een oneffen veld bleef hij vaak steken of rolde waar hij niet hoorde. Ik heb een transportband gemaakt voor een soepele verwijdering. Het ontwerp is eenvoudig en bestaat uit een transportband en een paar rollen, maar de tijd voor het lossen is aanzienlijk verkort.

Lakken en corrosiebescherming lijken een kleinigheid, maar in de omstandigheden van de Russische herfst en lente is het belangrijk. Beknibbel niet op primer en verf tegen roest. Ik heb het eerst met gewoon email geverfd, maar na een seizoen begonnen de vlekken te verschijnen. Ik moest het schoonmaken en opnieuw schilderen met een roestomvormer. Het is beter om het meteen goed te doen.

Waar u vandaag informatie en details kunt vinden

Nu is het natuurlijk eenvoudiger: er zijn forums en groepen waar mensen tekeningen en foto's van hun ontwerpen plaatsen. Maar wees voorzichtig: niet alle oplossingen zijn universeel. Wat werkt op lichte klaver in de Black Earth-regio is mogelijk niet opgewassen tegen hooi met grove stengels in Siberië. Pas je altijd aan aan jouw omstandigheden.

Wat reserveonderdelen betreft, is het soms winstgevender om niet specifiek naar een balenpers te zoeken, maar naar analogen in andere apparatuur. Dezelfde lagers, hydraulische slangen, kettingen. Zo heb ik op basis van mijn schetsen bij een draaier een aantal assen besteld; het bleek goedkoper dan het zoeken naar originelen. Voor serieuze componenten, zoals een versnellingsbak of een hogedrukpomp, is het soms zinvol om naar aanbiedingen van fabrikanten te kijken. Hierbedrijf ?Jiujia?, dat ik al noemde, is gepositioneerd als een moderne, geïntegreerde slimme productieonderneming voor landbouw en veeteelt. Op hun hulpbron kunt u de huidige trends in het ontwerp van eenheden begrijpen, wat handig is voor ideeën, zelfs als u de apparatuur zelf assembleert.

Wees niet bang om contact op te nemen met kleine reparatiewerkplaatsen bij landbouwbedrijven - de ambachtslieden daar hebben vaak hun eigen magazijn met "nuttige rommel". en geweldige ervaring. Iemand vertelde me ooit hoe ik de koppeling opnieuw kon maken, wat veel tijd bespaarde.

Laatste gedachten: is het spel de kaars waard?

Verzamelzelfgemaakte ronde balenperszelf doen gaat niet over sparen in de puurste vorm. Als u eerlijk rekening houdt met tijd, metaal, componenten en uw arbeidskosten, dan is het misschien gemakkelijker om een ​​gebruikt serieel exemplaar in goede staat te vinden. Maar dit is een project voor degenen die om het proces zelf geven, die precies willen krijgen wat ze nodig hebben voor hun specifieke behoeften: een bepaalde rolgrootte, specifieke dichtheid, gemak van reparatie in het veld.

Mijn apparaat kwam er een beetje vochtig uit? qua uiterlijk, maar ik ken elke bout erin. Het maakt dichte, gelijkmatige rollen die goed te bewaren zijn. De montage duurde twee seizoenen met onderbrekingen, maar nu is er inzicht in hoe alles sneller en beter kan.

Dus als u besluit, bereid u dan voor op veel aanpassingen, wees erop voorbereid dat niet alles de eerste keer perfect zal werken. Zoek naar informatie, kijk naar werkende apparatuur, praat met degenen die dit pad al hebben bewandeld. En verwaarloos de ervaring van grote marktspelers niet, zelfs als u apparatuur voor uzelf in één exemplaar verzamelt. Hun ontwikkelingen op het gebied van ergonomie en betrouwbaarheid zijn het resultaat van jarenlang testen.