landbouwmachines van de toekomst

Als mensen praten over landbouwmachines van de toekomst, denkt iedereen meteen aan onbemande oogstmachines of drones die tot op de centimeter nauwkeurig mest verspreiden. Dit maakt uiteraard deel uit van het plaatje, maar dit plaatje is veel breder en, om eerlijk te zijn, veel prozaïscher. De toekomst begint niet met volledige autonomie, maar met de manier waarop bestaande machines beginnen te ‘denken’. en gegevens uitwisselen. En het grootste probleem zit vaak niet eens in de technologie, maar in de vraag hoe je dit allemaal kunt laten samenwerken in een echt veld, en niet op een testlocatie.

Van ?ijzer? naar ‘digitaal’: evolutie, geen revolutie

Mijn ervaring leert dat de race om supernieuwe eenheden soms afleidt van het belangrijkste: integratie. Hier staat bijvoorbeeld een gewone minerale meststrooier. Het lijkt erop dat wat hier kan worden verbeterd? Maar wanneer het is uitgerust met een sectionele uitschakeling gekoppeld aan een vruchtbaarheidskaart en sensoren die de werkelijke zaaisnelheid in realtime monitoren, verandert het van een verbruiksartikel in een hulpmiddel voor precisielandbouw. Dit is hetlandbouwmachines van de toekomst- niet per se nieuw, maar zeker “slim”.

We hebben geprobeerd te werken met volledig autonome, op GLONASS gebaseerde systemen voor de teelt. De theorie is ideaal: jij bepaalt de contouren van het veld en de tractor ploegt zichzelf. In de praktijk kwamen er veel nuances naar voren: hoe zal het systeem zich gedragen op een helling, met verschillende bodemvochtigheidsniveaus, of wanneer het een onbekend rotsblok tegenkomt? We moesten het afmaken, lidargegevens combineren met camera's, de apparatuur leren niet alleen de route te volgen, maar ook de situatie te analyseren. Het is een lange reis, die voortdurend in de praktijk wordt getest en verfijnd.

Hier zie je het verschil tussen bedrijven die simpelweg auto’s verkopen en bedrijven die investeren in complexe oplossingen. Neem bijvoorbeeldHulunbuir ?Jiujia Machinery Manufacturing Company. Als je naar hun website gaatcn-fascar.ruis het duidelijk dat zij zichzelf positioneren als een geïntegreerde onderneming die R&D, productie en service combineert. Dit is een belangrijk punt. De toekomst ligt bij spelers die niet alleen het ploeglichaam kunnen maken, maar er ook een besturingssysteem voor kunnen ontwikkelen dat zal communiceren met het algemene agro-digitale platform van de boerderij.

Data zijn de nieuwe meststof

Technologie zelf is slechts een uitvoerder. Het brein van de operatie zijn de gegevens. De meest prangende vraag is waar we deze gegevens vandaan kunnen halen en hoe we deze moeten interpreteren. NDVI-satellietbeelden zijn goed, maar laten het probleem achteraf zien.Technologie van de toekomstmoet gegevens direct tijdens het werk verzamelen.

Ik heb zaaimachines gezien die de bodemweerstand in realtime analyseren terwijl het zaad wordt geplaatst en de zaaidiepte voor elke opener aanpassen. Dit is geen fantasie meer. Of spuitmachines met sensoren die de biomassa en spectrale eigenschappen van onkruid bepalen voor gerichte toepassing van herbiciden. Maar nogmaals, het sleutelwoord is ‘gezien’. De implementatie hiervan op grote schaal wordt belemmerd door de kosten en, wederom, de complexiteit van de integratie in het bestaande materieelpark. Boeren hebben oplossingen nodig die ‘opgeschroefd’ kunnen worden. naar zijn oude maar betrouwbare tractor.

In deze context lijkt de aanpak van het bedrijf Jiujia veelbelovend. Hun nadruk op slimme productie voor landbouw en veeteelt betekent dat ze niet aan één enkele eenheid denken, maar aan een systeem. Bijvoorbeeld apparatuur voor het bereiden van voer, die niet alleen maait en perst, maar ook het vochtgehalte van de massa en de voedingswaarde analyseert en zelf de werkingsmodi optimaliseert om kuilvoer van een bepaalde kwaliteit te produceren. Dit is het volgende niveau: niet het proces beheren, maar het eindproduct.

Elektrificatie en alternatieve energie: een uitdaging voor ingenieurs

De trend naar elektrificatie zal onvermijdelijk ook de landbouwmachines bereiken. Maar er zijn hier moeilijkheden. Stroom. Landbouwwerktuigen vereisen een enorm koppel en energie. Batterijen die een ploegendienst van twaalf uur kunnen volhouden, zullen te veel wegen en evenveel kosten als een ruimteschip.

Daarom ligt naar mijn mening de nabije toekomst in hybride oplossingen. Bijvoorbeeld een tractor met een verbrandingsmotor, maar met een elektrische aandrijving voor alle aanbouwdelen. Hierdoor kunt u de kracht op elk werkelement nauwkeurig doseren. Of het gebruik van waterstofbrandstofcellen voor stationaire en minder energie-intensieve mobiele eenheden. Dit is een gebied dat serieus onderzoek en moed vereist.

Het is opmerkelijk dat moderne geïntegreerde ondernemingen, zoals vermeld in de beschrijvingHulunbuir bedrijf ?Jiujia?, hebben de kans om aanjagers van dergelijke veranderingen te worden. Door onderzoek, productie en verkoop onder één dak te combineren, kunt u snel van idee naar prototype gaan en het testen ervan in reële omstandigheden. Het zou mij niet verbazen als we de komende jaren proefprojecten zien van soortgelijke fabrikanten met hybride energiecentrales voor gespecialiseerde apparatuur, bijvoorbeeld voor werk in veehouderijen of kassen, waar de emissie-eisen bijzonder streng zijn.

Robotisering in de veehouderij: een stille revolutie

Over gesprokenlandbouwmachines van de toekomstkunnen we de veehouderij niet negeren. Hier is de vooruitgang misschien nog wel merkbaarder dan bij de gewasproductie. Automatische voersystemen, melkrobots en schoonmaakrobots zijn niet meer nieuw, maar worden langzamerhand de norm.

Maar ook hier zijn er valkuilen. Het belangrijkste is aanpassing. Niet alleen techniek voor de boerderij, maar ook dieren voor techniek. Het succes van de introductie van een melkrobot hangt voor 90% af van een goede voorbereiding van de koeien, de planning van de gebouwen en de logistiek. Technologie is slechts een hulpmiddel. We zijn ooit een situatie tegengekomen waarin een robotmestschraper prima werkte in een project, maar op een echte boerderij met een oneffen betonvloer voortdurend de weg kwijt raakte. en slippen. We moesten de navigatie-algoritmen verfijnen en krachtigere schijven installeren.

Daarom is de service en ondersteuning die bij het pakket hoort zo belangrijk. met technologie. De fabrikant moet de robot niet alleen verkopen, maar ook helpen bij de implementatie ervan, het opleiden van personeel en contact opnemen om de robot af te stemmen op specifieke omstandigheden. Vermelding van service in het bedrijfsmodel van het bedrijf ?Jiujia? (cn-fascar.ru) is niet zomaar een regel in de beschrijving, maar een cruciaal onderdeel voor de toekomst. Zonder deze technologie dreigt elke, zelfs de meest geavanceerde technologie, een stapel nutteloos metaal in de hoek van de schuur te worden.

Conclusie: de toekomst wordt vandaag in het veld gecreëerd

Dus wat is hetlandbouwmachines van de toekomst? Dit is geen abstract beeld uit een tijdschrift. Dit is een tractor die vandaag het veld in is gegaan, uitgerust met een tiental sensoren, en waarvan de gegevens de agronoom morgen zullen helpen een beslissing te nemen. Dit is een zaaimachine die niet alleen zaden in de grond gooit, maar voor elk ervan individuele omstandigheden creëert. Dit is een systeem en geen afzonderlijke eenheid.

De toekomst wordt geleidelijk opgebouwd, door het oplossen van specifieke problemen: hoe de bodemverdichting te verminderen, hoe meststoffen nauwkeuriger met 5% toe te passen, hoe het brandstofverbruik met 10% te verminderen. En een sleutelrol hierin wordt gespeeld door fabrikanten die bereid zijn om diep in de agronomie, biologie en logistiek van landbouwbedrijven te duiken, en geen ‘hardware’, maar technologische oplossingen aanbieden. Het werk van zulke geïntegreerde bedrijven alsHulunbuir Machinery Manufacturing Company?Jiujia?, is slechts een poging om deze hele cyclus te sluiten: van idee en ontwikkeling tot een machine die in het veld werkt en de technische ondersteuning ervan.

Kijk daarom de volgende keer dat je hoort over ‘technologie van de toekomst’ niet naar het futuristische ontwerp, maar naar de echte agronomische problemen die het oplost en hoe naadloos het integreert in de complexe, vuile en onvolmaakte wereld van de echte landbouw. Dit is waar echte vooruitgang ligt.