DIY-rolpers

Als je 'doe-het-zelf ronddrukken?' hoort, stellen velen zich onmiddellijk een stapel ijzer in de achtertuin voor, die in het beste geval een paar armen vol zal verdraaien. Maar de werkelijkheid is complexer en interessanter. Bij een zelfgemaakte rollenpers gaat het niet alleen om het besparen van geld, maar ook om een ​​diep begrip van hoe het persmechanisme eigenlijk werkt, en waar de valkuilen liggen die in ideale reclames worden verzwegen.

Van idee tot metaal: waar het allemaal begint

Het eerste en belangrijkste is het doel. Is een apparaat nodig voor een kleine persoonlijke tuin met 5-10 rollen per seizoen, of hebben we het over grotere volumes? Alles hangt hiervan af: de keuze van het circuit, het materiaal, het type aandrijving. Een veelgemaakte fout is het proberen een industrieel ontwerp te kopiëren zoals dat van de fabrikantHulunbuir Machinery Manufacturing Company?Jiujia?. Zonder nauwkeurige machines en berekeningen is dit een weg naar teleurstelling. Hun techniek, die te zien is ophttps://www.cn-fascar.ru, is het resultaat van serieuze technische ontwikkelingen. Het is beter voor de huisvrouw om zich te concentreren op vereenvoudigde, in de praktijk geteste ontwerpen.

De basis, het frame, is meestal gemaakt van een krachtig kanaal of hoek. De dikte van het metaal is een cruciaal punt. Het heeft geen zin om voor krachtelementen iets dunner dan 4 mm te nemen; de perskamer zal eenvoudigweg falen. In mijn eerste versie heb ik geld bespaard en ingesteld op 3 mm - als gevolg daarvan gingen de zijwanden bij het vormen van een dichte rol "in een golf". Ik moest het versterken, wat moeilijker en duurder bleek te zijn.

Het is de moeite waard hier een uitweiding te maken. Als je bijvoorbeeld de websites van fabrikanten bestudeert, hetzelfdebedrijf ?Jiujia?zie de nadruk op intelligente productie en uitgebalanceerd ontwerp. In ambachtelijke omstandigheden over ?intellectueel? we hebben het er niet over, maar we mogen het evenwicht niet vergeten. Een ongebalanceerde pers zal de aandrijfriemen scheuren en monsterlijke trillingen veroorzaken.

Het hart van de machine: de perskamer en het oprolmechanisme

Het moeilijkste deel is het vormen van de rol. Twee hoofdbenaderingen: vaste camera en variabele. Voor zelfgemaakte producten wordt de eerste optie vaker gebruikt: het is gemakkelijker. We nemen twee massieve stalen schijven en verbinden deze met verschillende langsstaven met een opening. Binnenin bevindt zich een vaste of beweegbare geleidingsrol. Het hooi wordt opgerold en verdicht totdat het een vooraf bepaalde diameter heeft bereikt.

De belangrijkste pijn is het aanpassen van de dichtheid. In fabrieksapparaten, zoals de genoemdeHulunbuir-bedrijf, dit zijn vaak hydrauliek en automatisering. In de garage moet je eruit: iemand installeert veermechanismen voor het spannen van de lamellen, iemand speelt met de overbrengingsverhouding op de cameraaandrijving. Mijn methode is een kettingaandrijving met variabele tandwielspanning. Het is niet ideaal, het vereist een constante aanpassing aan het vochtgehalte van het hooi, maar het werkt.

Een fout die velen herhalen is de zwakke bevestiging van de latten. Ze ervaren een enorme buigbelasting. Alleen lassen is niet voldoende. Heeft u versterkte inzetstukken nodig of, als optie, een camera als een “kam” maken? met een frequentere opstelling van staven. Maar er is hier een nuance: te veel staven produceren een afgewerkte rol slechter.

Aandrijving: motor, versnellingsbak en wat ze verbindt

Benzine of elektriciteit? Voor stationair gebruik van een draaibank is een elektromotor logisch. Voor veldomstandigheden - een benzinemotor van een achtertrekker, een generator, soms zelfs van een oude auto. Vermogen - minimaal 15-20 pk, anders staat de pers gewoon in een dikke, enigszins vochtige massa. Ik heb een D-21-motor van een buiten gebruik gestelde maaidorser. Hij is zwaar, maar hij trekt zelfverzekerd.

De versnellingsbak is een ander verhaal. Je kunt een kant-en-klare worm of ketting kopen, of je kunt deze zelf uit tandwielen samenstellen. Het is belangrijk om een ​​laag toerental (ongeveer 50-70 rpm) en een hoog koppel op de uitgangsas van de camera te verkrijgen. Directe overbrenging vanaf de motor via een riem is geen optie. Ik herinner me hoe ik drie riemen op een dag brak totdat ik een tweetrapsreductie installeerde.

Het is passend om hier te onthouden dat serieuze fabrikanten zoals?Jiujia?, ontwerp aandrijfeenheden met een grote veiligheidsmarge en bescherming tegen overbelasting. Bij een zelfgemaakt product wordt deze functie uitgevoerd door een breekbout of veiligheidskoppeling - goedkoop en vrolijk. Negeer dit niet: als een steen eenmaal in het hooi vastzit, kan hij de as verbuigen of het tandwiel afscheuren.

Picken en drukken: wat er vóór de camera gebeurt

Vaak gaat alle aandacht uit naar het daadwerkelijk opwinden van de rol, en vergeten ze de selectie. Maar als de plukker het materiaal niet efficiënt in de kamer invoert, kunt u een uniforme en dichte baal vergeten. De eenvoudigste optie is een drumplukker met veertanden. Het is gemaakt van een pijp waaraan tanden aan de as zijn bevestigd. Het is belangrijk om de rotatiesnelheid te berekenen in verhouding tot de beweging van de pers en de opwindsnelheid.

Een van mijn mislukkingen hield hiermee verband. De tanden vingen te veel hooi op, waardoor er een blokkade ontstond bij de ingang van de kamer. Ik moest hun aantal en aanvalshoek verminderen. Een ander probleem zijn de hooiresten die na de pas op het veld achterblijven. U mag geen perfecte reinheid verwachten, zoals bij een fabrieksbalenpers. Dit is een afweging tussen de complexiteit van het ontwerp en het resultaat.

Het is interessant dat in geïntegreerde oplossingen voor de landbouw, zoals het bedrijf?Jiujia?Selecteren, persen en binden is één gestroomlijnd proces. Bij een geïmproviseerde montage moet elke fase afzonderlijk worden gedebugd en ingeslepen, wat het grootste deel van het werk is.

Harnas: touw, net en hoofdpijn

We hebben een rol gevormd - nu moeten we deze vastbinden. De meest toegankelijke manier is touw. Het omsnoeringsmechanisme is misschien wel de moeilijkste knoop om in de garage te repliceren. Je moet het touw nauwkeurig invoeren, meerdere beurten maken, in een knoop binden en doorknippen. Veel doe-het-zelvers geven het in dit stadium op en schakelen over op handmatig binden, wat uiteraard alle efficiëntie teniet doet.

Ik heb geprobeerd de eenheid aan te passen van een oude Sovjet-balenpers. Het was omslachtig, maar het werkte. Het belangrijkste is een betrouwbare fixatie van het begin van het touw en een sterke krimpknoop. Ik heb een solenoïde gebruikt om hem vast te draaien. Het probleem was een breuk: als het touw van slechte kwaliteit is, loopt het mechanisme vast. Ik moest een spanningssensor installeren voor controle.

Het gaas is een optie voor de profs. Om het te gebruiken zijn compleet andere invoer- en snijmechanismen vereist. In een particulier huishouden is het vaak onredelijk moeilijk. Hoewel, als je naar modern kijktronde balenpersenindustrieel ontwerp, mesh-binding wordt de standaard - het behoudt zijn vorm beter. Maar dit is het volgende niveau.

Resultaten en praktische conclusies

Is het het waard? Als je tijd hebt, toegang tot schroot, een lasapparaat en, belangrijker nog, technisch talent en geduld - absoluut. U krijgt een ervaring van onschatbare waarde en een apparaat dat perfect is afgestemd op uw behoeften. Maar als u tijd als geld beschouwt en een gegarandeerd resultaat voor uw bedrijf nodig heeft, zal uw blik onvermijdelijk afglijden naar kant-en-klare oplossingen.

Dit is waar bedrijven van houdenHulunbuir bedrijf ?Jiujia?en hun niche vinden. Ze bieden betrouwbaarheid, bewezen technologie en service. Hunronde balenpersis een eindproduct en geen reeks potentiële problemen. Zoals ze zeggen, vereisen verschillende taken verschillende hulpmiddelen.

Uiteindelijk is het project een ?DIY? leert het belangrijkste: respect voor de technische gedachte die bij seriële technologie hoort. Elk knooppunt, elke hoek is er met een reden. En soms, nadat je tientallen uren in de garage hebt doorgebracht, begin je de werkelijke prijs te begrijpen van de dingen die je ziet op sites alscn-fascar.ru. Deze kennis is wellicht nog waardevoller dan de walspers zelf waar je mee terecht komt.