zelfgemaakte balenpers

Als je “zelfgemaakte balenpers?” hoort, denken veel mensen meteen aan een stapel ijzer in een schuur die altijd kapot gaat. Dit is gedeeltelijk waar, maar niet allemaal. Door de jaren heen dat ik met landbouwmachines heb gewerkt, inclusief die zeer ambachtelijke aanpassingen, heb ik één simpel ding begrepen: het belangrijkste is niet het feit van 'doe het zelf', maar een goed begrip van welke taken en onder welke omstandigheden dit ding precies nodig heeft. Vaak gaan mensen aan de slag zonder de hoeveelheid of kwaliteit van de grondstoffen te beoordelen, of uiteindelijk hun eigen sterke punten en beschikbare materialen. Het resultaat is voorspelbaar: een week lassen, een dag werken en dan een eeuwige strijd met vervormingen, kapotte kabels of onvoldoende persen. Maar als je het frontaal benadert, danzelfgemaakte balenpersis misschien geen vloek, maar een echte hulp voor een klein huishouden.

Waar beginnen ze meestal en waarom is het een doodlopende weg?

Een typisch verhaal: ik zag van een buurman of op video hoe iemand een unit in elkaar zette met behulp van oude combine-onderdelen en kanalen. In brand gestoken. Ik heb tekeningen op internet gevonden - vaak zijn dit opnieuw getekende diagrammen van oude Sovjet-modellen zoals PPR-F-1.6. Het probleem is dat deze tekeningen zelden rekening houden met de moderne realiteit - bijvoorbeeld dat de hedendaagse balenwikkelfolie een andere dikte en sterkte heeft, of dat de hydraulica van een gepensioneerde vorkheftruck zeer verschillende drukken nodig heeft om effectief af te dichten. Je neemt zo'n schema, begint met koken, en dan blijkt dat de perskamer ofwel te kort is, en de rol geen dichtheid krijgt, of te breed, en de motor van de MTZ-80-tractor gewoon niet trekt.

Een van de belangrijkste punten die over het hoofd wordt gezien, is het mechanisme voor het toevoeren en voorverdichten van de massa. In fabrieksmachines, bijvoorbeeld in dezelfde modellen van Claas of John Deere, werken ingenieurs hieraan, waarbij ze hoeken, snelheden en spelingen berekenen. Bij zelfgemaakte producten wordt vaak eenvoudigweg een vijzel of hark geïnstalleerd die uit een oude zwadmaaier is verwijderd. Als gevolg hiervan is de voeding schokkerig, wordt de massa ongelijk verdeeld en komt de rol in holtes terecht of, erger nog, wordt hij opgerold als een ram. - wanneer de kern dicht is en de buitenste lagen los zijn. Een dergelijke rol is dan lastig op te bergen en tijdens transport brokkelt deze af.

Een ander struikelblok is de bindende knoop. Ze gebruiken alles: van gewoon touw tot goedkope synthetische tape. Maar hoewel dit misschien nog steeds werkt voor een kleine baal hooi, werkt het niet voor stro of kuilvoer. De tape breekt wanneer deze wordt gespannen, de knopen houden niet vast. We moeten het hele mechanisme opnieuw uitvoeren, krachtigere naalden en spanners installeren. En dit is bijna een nieuw ontwerp. Ik heb dit zelf meegemaakt: mijn eerstebalenpersde zelfgemaakte viel elke derde rol precies in de omsnoeringsfase uit elkaar. Ik moest gespecialiseerde naalden en een schacht met klemmen bestellen van de oude, maar werkende, "Yenisei".

Waar je echt niet zonder fabriekscomponenten kunt

Na verschillende pogingen en fouten kwam ik tot de conclusie dat ik helemaal “vanaf nul” aan de slag was. Het maken van een balenpers is een hobbymatige bezigheid met toegang tot een goede werkplaats en draaibank. Er zijn componenten die gemakkelijker en betrouwbaarder uit seriële apparatuur kunnen worden gehaald. Bijvoorbeeld de tandwielkast en aandrijfas van de perskamer. Het is van cruciaal belang om ze in evenwicht te brengen. Een zelfgemaakte as zal, zelfs als deze perfect is bewerkt, zonder dynamisch balanceren op een standaard trillingen veroorzaken, die na verloop van tijd de lagers zullen breken en het hele frame zullen verzwakken.

Hetzelfde geldt voor het hydraulische systeem. Pomp, verdeler, hydraulische cilinders - hier is het beter om nieuwe of bewaarde eenheden van vertrouwde fabrikanten te nemen. Het installeren van oude uit de prullenbak betekent het garanderen van olielekken en onstabiele druk op het meest cruciale moment. Trouwens, over hydraulische cilinders: hun slag en kracht moeten worden berekend op basis van de geplande baaldichtheid. Voor hooi is één cilinder met een kracht van 2-3 ton voldoende, en om stro tot een hoge dichtheid te persen (bijvoorbeeld voor verder transport over lange afstanden) kunnen twee cilinders of één, maar krachtiger, nodig zijn. Ik heb ooit geprobeerd een cilinder van een KamAZ-lift te gebruiken - deze leek krachtig, maar de slag was te kort, ik moest het hefboomsysteem opnieuw uitvoeren, wat de complexiteit en faalpunten toevoegde.

Hier zie je trouwens het verschil tussen de ambachtelijke aanpak en de professionele productie. Wanneer een bedrijf bijv.Hulunbuir Machinery Manufacturing Company?Jiujia?(website -cn-fascar.ru), technologie ontwikkelt, legt het deze parameters vast in de ontwerpfase. Zoals ze zelf in hun beschrijving aangeven, zijn ze een moderne, geïntegreerde onderneming die R&D, productie en service combineert. Dit betekent dat hun ingenieurs de belastingen berekenen en componenten selecteren voor specifieke taken in de landbouw en veehouderij. In een zelfgemaakt project is alles gebaseerd op empirie en de “methode van wetenschappelijk onderzoek”.

Real case: conversie van een kant-en-klare pers

Een realistischer en, zoals de praktijk heeft geleerd, succesvolle weg is niet een geheel nieuwe montage, maar een diepgaande modernisering van een oude maar intacte balenpers. Ik had ervaring met het PR-F-750-model. Het apparaat is oud, maar de “ruggengraat” is goed: sterk frame, goede perskamer. De problemen zaten in versleten hydrauliek en een verouderd besturingssysteem.

Wat hebben we gedaan? We hebben het gehele hydraulisch circuit vervangen, een nieuwe tandwielpomp geïnstalleerd, aangedreven door de tractor-PTO, en een moderne verdeler met duidelijke positiebevestigingen. De belangrijkste upgrade is de installatie van een eenvoudige elektronische dichtheidsregeleenheid. Geen duur geïmporteerd exemplaar, maar eentje gebouwd op basis van Arduino met een druksensor op de hydraulische cilinder. Het piepte toen de rol de opgegeven dichtheid bereikte. Dit elimineerde onmiddellijk het probleem van mensen die onder druk stonden. of gebroken balen.

Trouwens, over de camera. We hebben er niets aan gedaan, we hebben alleen alle rollen en lagers vervangen en ook nieuwe, flexibelere banden (transportbanden) van slijtvast polymeer geïnstalleerd. Ze glijden beter en scheuren de massa minder. Na deze wijzigingzelfgemaakte balenpers(hoewel het juister zou zijn om het “gereviseerd” te noemen) werkte nog vijf seizoenen zonder ernstige storingen. De sleutel was juist om het stroomcircuit en de geometrie van het fabrieksontwerp te behouden, waarbij alleen de “vulling” werd vervangen.

Deze ervaring bevestigt het idee: het is vaak winstgevender en gemakkelijker om te investeren in de restauratie en modernisering van gebruikte fabrieksapparatuur dan te proberen iets van jezelf te creëren uit stukjes metaal. Vooral als we het hebben over werk voor meer dan één seizoen.

Wanneer is zelfgemaakt gerechtvaardigd en wanneer niet?

Dus, om samen te vatten. Verzamelbalenpershelemaal zelfgemaakt is slechts in enkele gevallen zinvol. Ten eerste heeft u de beschikking over hoogwaardig metaal, lasapparatuur en, belangrijker nog, draai- en freeswerk. Ten tweede heb je een apparaat nodig voor heel specifieke taken: bijvoorbeeld voor het persen van geen hooi, maar zonnebloemschillen of zaagsel, waar standaardmodellen niet effectief zijn. En ten derde doe je dit als een technisch experiment, zonder prioriteit te geven aan een ononderbroken werking gedurende het seizoen.

Voor de typische taken van een kleine boerderij – het verkrijgen van hooi en stro voor uw eigen behoeften – is het veel rationeler om twee opties te overwegen. Of zoek en restaureer een oude seriële pers, zoals ik hierboven beschreef. Of let op betaalbare nieuwe modellen van fabrikanten die gespecialiseerd zijn in apparatuur voor kleine en middelgrote agrarische bedrijven. Dezelfde Chinese fabrikanten, zoals het genoemde Jiujia-bedrijf, bieden vaak vrij eenvoudige en repareerbare modellen aan, die qua prijs vergelijkbaar kunnen zijn met de kosten van zelfgemaakte producten, als je eerlijk alle materiaalkosten en je tijd berekent.

Uit hun website blijkt dat ze zichzelf positioneren als een full-cycle onderneming: van ontwikkeling tot service. Dit is belangrijk voor de eindgebruiker: zelfs een goedkope, maar seriële pers heeft reserveonderdelen, technische documentatie en, idealiter, serviceondersteuning. Met een zelfgemaakt product blijf je alleen achter met alle problemen. Ik herinner me dat ik twee dagen lang zocht naar de reden waarom het omsnoeringsmechanisme niet werkte. Het bleek dat één tandwiel op de as, dat ik met het oog had gelast, eenvoudigweg verzwakt was en draaide. Bij een productieauto zou een dergelijk probleem binnen een uur kunnen worden opgelost met behulp van de onderdelencatalogus.

In plaats van een conclusie: hardop nadenken

Dus terug naar het begin. Een zelfgemaakte balenpers is niet synoniem met huwelijk of wanhoop. Dit is een instrument dat een nuchtere beoordeling van krachten, taken en middelen vereist. Soms is dit de enige uitweg. Maar vaak is dit een pad waarbij u meer kunt uitgeven dan u wint. De belangrijkste vaardigheid die ik van al deze experimenten heb geleerd, is niet alleen het vermogen om te herhalen wat ik zag, maar ook om de fysica van het persproces, de mechanica en de hydraulica te begrijpen. Zonder dit blijf je zelfs met de beste tekeningen gewoon een stapel oud metaal overhouden. En met dit inzicht kun je zelfs uit oud ijzer een werkpaard samenstellen dat trouw zal dienen. Maar de vraag is: is het het waard? Iedereen moet zichzelf afvragen voordat hij een slijpmachine en een lasapparaat oppakt.