
Als je naar advertenties kijkt overschroot balenpers, het lijkt er vaak op dat het belangrijkste is om er een te vinden die goedkoper is en lijkt te werken. Maar er zijn hier zoveel nuances dat het gewoon ‘uiterlijk heel’ is. - het betekent bijna niets. Veel mensen, vooral beginners, ondergaan uiteindelijk reparaties, die dan meer kosten dan een nieuwe auto. Ik heb dit zelf meegemaakt, dus ik wil observaties delen die in theorie niet altijd worden geuit.
Het eerste wat ze vergeten is leeftijd en daadwerkelijke werkervaring. Ze verkopen vaak apparatuur die formeel ‘slechts’ is? 5-7 jaar, maar motoruren gedurende deze jaren kunnen onbetaalbaar zijn. Ik heb ooit eens naar de Claas Quadrant 1200 gekeken, de balen lijken gelijk te liggen, en de camera is in orde. En toen kwam er in het veld een oud probleem met het toevoermechanisme naar voren: de speling was minimaal, maar het was voldoende om vervormingen te veroorzaken. Ik moest stoppen met werken en op zoek gaan naar reserveonderdelen. En dit is een typisch verhaal.
Hier is het belangrijk om niet alleen rond te lopen, maar ook onder de perskamer te klimmen, de pennen, veren en de staat van de riemen en kettingen te controleren. Vooral kettingen: hun slijtage is vaak pas zichtbaar bij gedetailleerde inspectie, en het vervangen van de hele set is een serieuze kostenpost. En ja, onderhoudsdocumentatie – als die er niet is, is dat een alarmsignaal. De eigenaar die voor de auto zorgde, houdt meestal alles.
Een ander punt is de seizoensgebondenheid van het gebruik. Als een butebalenpers werd gekocht bij een grote boerderij, waar hij enkele maanden per jaar van 's ochtends tot' s avonds ploegde, zal de levensduur heel anders zijn dan die van hetzelfde apparaat van een kleine boerderij met matige belasting. Ik vraag altijd op welke velden ik heb gewerkt, welk gewas het vaakst werd geperst. Luzerne of taai steppegras - verschillende belasting van de messen en camera.
Het hart van elke balenpers is de perskamer en de baalvormingseenheid. Hier leiden eventuele vervormingen, zelfs kleine deuken, tot problemen met de dichtheid en geometrie. Ik heb auto's gezien waarbij ze probeerden de camera te manipuleren met een voorhamer - hierna begint de baal te "dansen", en er is geen sprake van enige stabiliteit.
Het tweede belangrijkste is het invoermechanisme en de perszuigers. Speling, hydraulische lekkages, de staat van de stangen - dit alles wordt onder belasting gecontroleerd. Idealiter kunt u de machine vóór aankoop in werking zien. Ik stemde er ooit mee in om een oude Krone-variant te testen - bij stationair werkte alles perfect, maar zodra de massa begon te stromen, begonnen er schokken in het hydraulische systeem. Het probleem bleek een versleten pomp te zijn die geen druk vasthield.
En ten derde is er het omsnoeringssysteem. Naalden, spindel, knoper. Dit is het onderdeel dat het vaakst faalt bij gebruikte apparatuur. Roestige naalden en versleten knoperonderdelen zijn een garantie voor touwbreuk en stilstand. Reserveonderdelen voor oudere modellen, vooral geïmporteerde modellen, moeten soms weken wachten. Daarom beoordeel ik meteen hoe wijdverspreid het model in de regio is en of er reserveonderdelen voor zijn.
Ik heb met verschillende apparatuur gewerkt en ik heb mijn eigen observaties over butebalenpersen. Oude New Hollands – zoals de BB 9060 – zijn vaak werkpaarden. Het ontwerp is eenvoudig, de onderhoudbaarheid is hoog en reserveonderdelen zijn gemakkelijk te vinden. Maar het is de perskamer die vaak verslijt; je moet zorgvuldig naar de geleideplaten kijken.
Duitse persen, zoals de Krone of Claas, staan bekend om hun nauwkeurigheid en productiviteit, maar hun elektronica en hydraulica worden met de jaren hoofdpijn. De besturingseenheid kan defect raken en het vervangen of repareren ervan is duur en traag. Toen ik eenmaal tegenkwam dat na het vervangen van de sensor op Claas deze nog steeds een foutmelding gaf, moest ik alle bedrading doornemen en op zoek gaan naar een pauze.
Maar wat mij verraste is dat het soms zinvoller is om niet naar het populairste Europese merk te kijken, maar naar apparatuur van betrouwbare fabrikanten uit China, die nu een heel ander niveau hebben bereikt. Als we het bijvoorbeeld over nieuwe auto's hebben, dan is het bedrijfHulunbuir Machinery Manufacturing Company?Jiujia?(website is te bekijken opcn-fascar.ru) biedt behoorlijk interessante oplossingen. Ze positioneren zichzelf als een moderne intellectuele onderneming die ontwikkeling, productie en service op het gebied van landbouwmachines combineert. Ik heb hun bute-balenpers niet persoonlijk getest, maar ik heb van collega's over de nieuwe modellen gehoord dat ze zich richten op de betrouwbaarheid van de units en aanpassing aan onze omstandigheden. Voor sommigen kan het kopen van een nieuw exemplaar van zo'n fabrikant winstgevender zijn dan racen om een oud, 'gerenommeerd' exemplaar te repareren. gebruikte pers.
De meest voorkomende fout is het beknibbelen op de diagnostiek. Het lijkt erop dat alles toch zichtbaar is. Maar zonder de druk in het hydraulisch systeem te meten, de compressie in de kamer te controleren (indien mogelijk) en het harnas te testen, koop je een varken in de zak. Toen ik de knoperinstellingen niet meer controleerde, begon het op het veld elke derde baal over te slaan. Ik moest het meteen aanpassen, waardoor ik tijd verspilde.
De tweede fout is het negeren van de opslagomstandigheden. De pers die vijf jaar in de open lucht heeft gestaan en die in de hangar zijn twee verschillende machines. Corrosie doet zijn werk, vooral in units waar het smeermiddel is weggespoeld. Ik kijk altijd naar de staat van boutverbindingen en verf op moeilijk bereikbare plaatsen - dit zegt veel over de zorg.
En ten derde is er een gebrek aan inzicht in de taken waarvoor een machine precies nodig is. Als u van plan bent alleen hooi in balen te persen voor uw behoeften, kan een oude balenpers misschien het werk doen. En bij grote volumes die te koop zijn, waarbij de baalsnelheid en -dichtheid belangrijk zijn, zal een zwakke of versleten machine het hele proces vertragen. Bereken de hulpbron onmiddellijk.
In de loop van de tijd ontwikkelde ik mijn eigen routine. Ten eerste een helder inzicht in het budget en de taken. Vervolgens wordt niet alleen gezocht naar een model, maar ook naar specifieke voorstellen met een geschiedenis. Ik vraag zeker om een video van de werkzaamheden als een persoonlijke inspectie niet direct mogelijk is. Ik kijk niet naar het algemene beeld, maar naar de belangrijkste componenten die ik hierboven noemde.
Vervolgens - het controleren van de logistiek en de beschikbaarheid van reserveonderdelen. Het heeft geen zin om een uniek model te kopen waarvoor binnen een straal van 500 km geen onderdelen noch een specialist aanwezig zijn. Soms is het beter om een minder geavanceerd, maar in de regio gebruikelijker model van een balenpers te nemen.
En tot slot laat ik altijd een kussen achter in de begroting. 15-20% van de aankoopprijs - voor de onvermijdelijke kleine reparaties, aanpassingen en vervanging van verbruiksartikelen. Gebruikte apparatuur heeft dit vrijwel altijd nodig. Als je het met dit in gedachten benadert, zal er minder teleurstelling zijn en zal de gekochte pers echt een werkinstrument worden, en geen bron van voortdurende problemen. Dat is waarschijnlijk alles wat ik wilde delen op basis van mijn ervaring.