recycling van landbouwmachines

Als ze erover pratenrecycling van landbouwmachines, stellen veel mensen zich onmiddellijk voor dat ze een oude maaidorser voor metaal moeten demonteren. Maar als alles zo eenvoudig zou zijn, zou je je hoofd niet over elke eenheid hoeven te breken. De grootste fout is om dit als een eenmalige operatie te beschouwen om rommel te elimineren. In feite is dit een proces dat begint in de fase van het beoordelen van de resterende levensduur van eenheden en eindigt met een schriftelijke bevestiging van de verwijdering, en met minimale milieurisico's. Persoonlijk kwam ik situaties tegen waarin boerderijen, in een poging geld te besparen, apparatuur verkochten "zoals het is?", En vervolgens problemen kregen vanwege het feit dat de nieuwe eigenaren olie en antivries rechtstreeks in het veld lieten lopen. De kwestie van recycling is dus in de eerste plaats een kwestie van verantwoordelijkheid.

Waar begint recycling eigenlijk?

Het eerste en belangrijkste is inventarisatie en evaluatie. Je kunt de tractor niet zomaar oppakken en de pers in sturen. Je moet begrijpen wat er nog meer kan worden gebruikt. Soms kan een motor van een tien jaar geleden buiten gebruik gestelde maaidorser nog drie of vier seizoenen dienst doen als aandrijfeenheid voor een stationaire installatie, bijvoorbeeld voor de watervoorziening. Wij proberen dit altijd met de klant te bespreken. Het komt voor dat mensen, nadat ze het woord 'recycling' hebben gehoord, alles mentaal al als verlies hebben afgeschreven, maar dan blijkt dat sommige componenten kunnen worden verkocht en de kosten van de procedure zelf gedeeltelijk kunnen terugverdienen.

De volgende stap is voorbereiding. Tap alle technische vloeistoffen af. Het lijkt elementair. Maar onder veldomstandigheden, vooral als de apparatuur zich ergens in een afgelegen gebied bevindt, is het organiseren van de inzameling van gebruikte olie, antivries en hydraulische vloeistof een andere taak. We hebben containers nodig, we moeten ervoor zorgen dat ze vervolgens worden overgedragen aan erkende organisaties. Het is vaak in dit stadium dat het “illegale” gebeurt. recycling, wanneer alles in een greppel wordt gegoten. Daarom zijn serieuze bedrijven bijvoorbeeld hetzelfdeHulunbuir Machinery Manufacturing Company?Jiujia? (https://www.cn-fascar.ru), dat zich overigens niet alleen bezighoudt met de productie, maar ook met het uitgebreide onderhoud van landbouwmachines, benadrukt altijd het belang van deze fase. Hun aanpak als een moderne geïntegreerde onderneming impliceert een volledige cyclus, inclusief de vakkundige voltooiing van de levenscyclus van de apparatuur.

En pas daarna komt de demontage. Ook hier zijn er nuances. Rubberproducten, plastic, elektronica - dit alles moet gescheiden worden. Het doel is om de metalen behuizing zoveel mogelijk schoon te maken. Hoe zuiverder het metaal, hoe hoger de inruilprijs. Maar het proces is nog ingewikkelder. Soms kunnen de kosten van handmatige demontage en sortering hoog oplopen? alle voordelen van de levering van metaal. We moeten een evenwicht vinden.

Ervaring en valkuilen: banden, accu's en documentatie

Banden zijn een aparte hoofdpijn. Bergen van oude tractor en combineerbanden. De verwijdering ervan is duur en niet alle stortplaatsen accepteren ze. Je kunt het niet verbranden; het begraven ervan is problematisch. Ze liggen vaak jarenlang aan de rand van boerderijen en worden een broedplaats voor knaagdieren en zijn gewoonweg een verschrikkelijk gezicht. Er bestaat geen perfecte oplossing. Sommigen proberen ze te malen, maar de apparatuur hiervoor is erg duur. Dit is het deel van het proces dat vaak onvoltooid blijft.

Batterijen zijn gevaarlijk afval. Ze moeten apart worden ingeleverd, en hiervoor kun je trouwens soms zelfs een beetje geld krijgen. Maar het belangrijkste is om uzelf te beschermen tegen boetes. Een belangrijk punt dat veel mensen missen: voordat de batterijen worden ingeleverd, moeten ze worden gedemonteerd en de elektrolyt worden geneutraliseerd. Niet elke slotenmaker zal dit met de juiste zorg uitvoeren.

En tot slot het papierwerk. De handeling van recycling is niet alleen een stukje papier. Dit is een document dat apparatuur van de balans van de onderneming verwijdert en deze ontheft van de verantwoordelijkheid voor het toekomstige lot ervan. Zonder dit is afschrijving onmogelijk. Het kan alleen worden verkregen bij een erkend bedrijf. En hier moet je uiterst voorzichtig zijn: sommige 'fly-by-night-bedrijven'. Ze bieden aan om de apparatuur goedkoop te exporteren, maar dan verstrekken ze de documenten niet of voorzien ze van nepdocumenten. Het is het risico niet waard. Het is beter om samen te werken met vertrouwde partners die transparant opereren, zoals Jiujia, waarbij het hele proces, van aanvraag tot actie, gevolgd kan worden.

Economie van het proces: wanneer het winstgevend kan zijn

Ik zeg maar meteen: recycling in zijn pure vorm is zelden rendabel. Tenzij je een vloot van zeer oude, maar intacte auto's hebt, waar veel non-ferrometaal aanwezig is. Het belangrijkste voordeel is het vrijmaken van ruimte, het verminderen van risico's (milieu, brand) en, belangrijker nog, de mogelijkheid om de vloot te vernieuwen. In sommige regio's zijn er nog steeds recyclingprogramma's van kracht bij de aanschaf van nieuwe apparatuur, vergelijkbaar met auto's. Dit kan een serieuze stimulans zijn.

Een ander punt is de verkoop van reserveonderdelen. Maar het is niet voor iedereen. We hebben ruimte nodig voor demontage en opslag, we hebben verkoopkanalen nodig, we hebben specialisten nodig die de staat van de unit vakkundig kunnen beoordelen. Voor een gemiddeld boerenbedrijf is dit vaak onbetaalbaar. Het is gemakkelijker en sneller om alles aan één organisatie over te dragen, die regelt wat voor reserveonderdelen en wat voor schroot is.

Soms ligt het voordeel ergens anders. Wanneer u bijvoorbeeld een oude graandroger of voerdispenser buiten gebruik stelt, zult u merken dat sommige sensoren of elektromotoren behoorlijk modern zijn en onlangs zijn geïnstalleerd. Het demonteren en installeren op andere apparatuur levert directe besparingen op. Dit gaat over het belang van een voorlopige beoordeling.

Technologie en de toekomst: de pers is geen wondermiddel

Velen beschouwen pressen nog steeds als de belangrijkste technologie. Ja, dit is optimaal voor een carrosserie of aanhangerframe. Maar landbouwmachines zijn ingewikkelder. Er zitten veel holtes, holtes en complexe vormen in. Een door een pers platgedrukte oogstmachine is dan uiterst onhandig om in metaalsoorten te snijden. Tegenwoordig hebben we het steeds vaker over voorknippen, bijvoorbeeld met een hydraulische schaar. Hierdoor kunt u grote knooppunten onmiddellijk scheiden en sorteren.

Een andere richting is recycling, dat wil zeggen het verwerken van materialen voor hergebruik. Niet alleen het smelten van metaal, maar bijvoorbeeld het gebruiken van gemalen rubber van banden om sportvelden mee te bedekken of aan asfalt toe te voegen. Maar dit vereist een goed gevestigde logistiek en samenwerking met verwerkingsfabrieken, waarvan er niet veel zijn in landelijke gebieden.

Hier is de rol van de grote marktspelers duidelijk zichtbaar. Een geïntegreerde onderneming die zelf apparatuur produceert, zoalsHulunbuir bedrijf ?Jiujia?, zou in theorie de cirkel kunnen sluiten. Ze kennen het ontwerp van hun machines beter dan anderen, kunnen deze ontwerpen rekening houdend met toekomstige recycling (bijvoorbeeld door gemakkelijker te scheiden materialen te gebruiken) en kunnen in de toekomst gecentraliseerde inzamel- en recyclingpunten organiseren voor hun eigen gebruikte apparatuur. Dit zou ideaal zijn, maar voorlopig is het meer een concept.

Conclusies en persoonlijke observatie

Dus wat is hetrecycling van landbouwmachinesnaar mijn inzicht? Dit is niet het einde, maar een fase. Een fase die niet minder planning vereist dan het kopen van een nieuwe auto. Dit is een complex van technische, ecologische en bureaucratische taken. Hem negeren kost je meer.

Het belangrijkste is dat je niet alles zelf probeert te doen als je niet over de ervaring en de middelen beschikt. Het is beter om een ​​betrouwbare aannemer te zoeken die over een vergunning beschikt, alle documenten verstrekt en kan laten zien waar en wat er na demontage precies naartoe wordt gestuurd. Bespaar uzelf op de lange termijn rompslomp en mogelijk geld door boetes te vermijden.

En nog een laatste ding. Elk jaar worden de eisen strenger en veranderen de technologieën. Wat vijf jaar geleden de norm was – eruit gehaald worden en achtergelaten worden in een ravijn – is nu onaanvaardbaar. De benadering van technologie, inclusief de laatste fase ervan, wordt steeds beschaafder. En dit is ongetwijfeld juist. De grond waarop deze apparatuur werkt moet immers schoon blijven voor toekomstige oogsten.